برنامه ریزی و طراحی :
ابتدا باید طراحی دقیق سیستم لوله کشی گاز انجام شود ، به طوری که مسیر لوله ها بهینه و مطابق با استانداردهای ایمنی باشد. همچنین باید نقاط دسترسی به شیرها ی ایمنی ، اندازه ها و محل های نصب لوله ها مشخص شوند.
انتخاب لوله مناسب :
بسته به نوع ساختمان ، محیط و فشار گاز ، انتخاب نوع لوله ( فلزی یا پلاستیکی ) باید با دقت انجام شود. در اکثر موارد برای سیستم های داخلی از لوله های فلزی و برای انتقال گاز به فاصله های طولانی تر از لوله های پلاستیکی استفاده می شود.
حفر و نصب لوله ها :
در نصب لوله های توکار باید ابتدا حفره هایی برای عبور لوله ها در دیوارها ، سقف ه یا کف ها ایجاد شود.
این حفره ها باید به گونه ای باشند که لوله ها به راحتی در آنها قرار بگیرند و از آسیب دیدن یا فشرده شدن جلوگیری شود.
اتصالات و شیرها :
پس از نصب لوله ها ، باید اتصالات مختلف مانند زانوها ، سه راهی ها ، شیرهای قطع و وصل و همچنین شیرهای اضطراری نصب شوند.
این اتصالات باید به طور کامل و با استفاده از مواد آب بندی استاندارد ، محکم شوند تا از نشت گاز جلوگیری شود.
- آزمایش فشار :
پس از نصب ، لوله کشی باید تحت آزمایش فشار قرار گیرد تا از عدم نشت کاز اطمینان حاصل شود. در این مرحله فشار گاز در سیستم افزایش می یابد و لوله و اتصالات به مدت معینی تست می شوند.