مخفف نام این موسسه یعنی API، به عنوان نام این نوع لوله به کار می‌رود. این موسسه از قدیمی‌ترین موسسات تدوین‌کننده استاندارد برای مقاطع فولادی پرکاربرد در صنعت نفت و گاز است.
استانداردهای API در بسیاری از کشورها و از جمله ایران، برای تولید لوله‌های انتقال گاز، نفت و آب به کار می‌رود. لوله API از آلیاژ خاصی از فولاد ساخته می‌شود که میزان کربن آن نسبت به فولاد معمولی کمتر بوده و دارای منگنز و مقدار کمی از عناصر دیگر است. وجود این عناصر در ساختار لوله API موجب می‌شود که استحکام و مقاومت آن افزایش‌یافته و خواص مکانیکی آن نیز بهبود یابد.
جدیدا خطوط لوله فولادی انتقال گاز طبیعی در ایران از جنس فولاد API X65 و API X70 می باشد، لذا لازم است تا در مورد این دو نوع فولاد اطلاعاتی نظیر خواص مکانیکی (چقرمگی، استحکام تسلیم، استحکام کششی و …)، ریزساختار، ترکیب شیمیایی و … به دست آورده شود. در فناوری ساخت لوله در طول 40 سال گذشته، نورد گرم معمولی و نرمالیزه کردن، جای خود را به روش ترمومکانیکال (TMCP) در اواسط دهه 70 داد. با این فناوری و با اضافه کردن میکروآلیاژهای نیوبیوم و وانادیوم و با کاهش درصد کربن، فولاد با درجه API X70 حاصل شد. سپس برای رسیدن به درجه های بالاتر، روش سرد کردن سریع بعد از نورد در سال 1980 توسط دانشمندان ژاپنی به کار گرفته شد که باعث بهبود در ریزساختار فولاد و کاهش درصد کربن شد.
ویژگی های لوله API :
1- انتقال حجم زیادی از گاز
2- برخورداری از قدرت و استحکام بالا
3- مقاومت تسلیم بالا
4- ازدیاد طول نسبی بالا
5- دمای انتقال شکست نرم به شکست ترد پایین