لوله سیاه به علت آن‌که سطحی پوسته پوسته و تیره رنگ دارد که به وجود پوشش اکسید آهن برمی‌گردد، با این عنوان نام‌گذاری می‌شود. لوله‌های فولادی سیاه از طریق رزوه و زانویی لوله متصل می‌گردند. چنان‌چه قطر لوله‌ها بیش‌تر باشد، از جوش به جای رزوه استفاده می‌شود.
به طور کلی، لوله فولادی در دو نوع درزدار و بدون درز تولید می‌شود. لوله بدون درز که با عناوین لوله مانیسمان و یا به انگلیسی Seamless نامیده می‌شوند، در فرآیند تولیدشان از روش‌های جوش فلزات استفاده نمی‌‌کنند. اگرچه این لوله از انواع این پروفیل به حساب می‌آید، با این حال در دسته‌بندی لوله سیاه قرار نمی‌گیرد.
در مقابل لوله درزدار یا اسپیرال که به انگلیسی Welded pipe نامیده می‌شود، از انواع لوله سیاه به حساب می‌آید که برخلاف نوع قبل عملیات جوش‌کاری بر روی آن‌ها اعمال می‌شود و محصول نهایی درزدار خواهد بود. فرآیند ساخت این لوله را در ادامه بیش‌تر بررسی خواهیم کرد
کاربرد لوله سیاه چیست؟
لوله‌های سیاه به علت برخورداری از استحکام بالا، در مناطق مختلف برای انتقال و توزیع گاز (به ویژه لوله‌های سیاه کم‌کربن ERW)، آب، نفت و بخار با فشار بالا به‌خصوص مراکزی که از سیم‌کشی برق محافظت می‌کنند، به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرد.
افزون بر آن، به علت عدم نیاز به تعمیرات خاص، کاربری بسیاری دارند. از لوله‌های درزدار در ساخت انواع قوطی پروفیل، ساخت سازه‌های فلزی، انتقال مایعات و غیره استفاده می‌شود. در مقابل لوله‌های فاقد درز بیش‌تر برای تولید مخازن تحت فشار بالا در پالایشگاه‌ها، نیروگاه‌ها و غیره کاربری دارد.
به‌طور کلی و در یک دسته‌بندی جامع، کاربرد لوله‌های سیاه فولادی شامل موارد زیر می‌شود:
1- کاربرد در صنایع پتروشیمی و حمل و نقل سیالات
2- ساختمان سازی
3- کاربرد در معادن و سازه‌های فولادی