1- لوله گالوانیزه گرم
این روش نسبت به روش سرد، رایج تر می باشد. در روش گالوانیزاسیون گرم، لوله ها با استفاده از روی مذاب پوشانده می شوند و در نهایت سطحی براق ایجاد می شود.در این روش در ابتدا لوله ها باید بر اساس استانداردهای مجاز به محل حاضرسازی منتقل شوند. برای جذب هرچه بهتر روی، هرگونه چربی باید از روی آن ها پاک شود و زنگ آهن نیز از روی آن ها پاک شود.پس از انجام این مرحله لوله ها به ماده فلاکس آغشته‌شده و وارد دستگاه گالوانیزه می شود و در کوره های مخصوص، دمای آن ها به 120 درجه سانتی گراد می رسد.
پس از آن که سطح لوله ها خشک شد، به حمام فلز روی وارد می شوند. مدت زمان قرار گیری در این حمام یک دقیقه و در دمای 450 درجه سانتی گراد می باشد.پس از این که لوله ها از حمام روی خارج شدند، روی اضافه به جای مانده بر روی سطح خارجی و داخلی توسط بخار و فشار هوا پاک می شود و بلافاصله به داخل آب سرد فرو می روند
از مزیت های این روش می توان به استحکام بیشتر آن ها نسبت به روش سرد، هزینه ساخت کمتر و سهولت در اجرای آن اشاره کرد. میزان روی مصرفی در این روش نسبت به روش سرد بسیار بیش تر می باشد.
2- لوله گالوانیزه سرد
در روش گالوانیزاسیون سرد، روکشی مات بر روی لوله ایجادشده و ضخامت روی نسبت به روش گرم، کم تر می باشد. در این روش نمک های روی داخل یک محلول آبی الکترولیز می شوند. از آن جایی که ضخامت این محصول چندان زیاد نیست، برای مصارف خانگی از آن استفاده می شود.